Πενικιλίνη

Η πενικιλίνη, ένα από τα ισχυρότερα σύγχρονα θεραπευτικά μέσα, είναι ένα αντιβιοτικό που λαμβάνεται από καλλιέργειες μερικών ειδών ευρωτομυκητών και έχει τη μορφή λευκής σκόνης ή κίτρινης άμορφης μάζας και είναι ευδιάλυτη στο νερό. Ανακαλύφθηκε από τον άγγλο ερευνητή Αλεξάντερ Φλέμινγκ το 1928 και παρασκευάστηκε βιομηχανικά το 1943. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της πνευμονίας, σηπτικών ή πυωδών ασθενειών, διαφόρων μορφών κυνάγχης, διφθερίτιδας, ερυσιπέλατος, οστρακιάς, βλενόρροιας, σύφιλης κ.α. Ανθεκτικά στην πενικιλίνη είναι τα βακτήρια του τύφου, των παρατύφων, της δυσεντερίας, της φυματίωσης, τα αίτια της πανώλους, της τουλαραιμίας, οι ρικέτσιες και ορισμένοι ακόμη μικροοργανισμοί.

Διαβάστε περισσότερα: Πενικιλίνη

ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΒΙΤΑΜΙΝΩΝ Β

Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β είναι συνένζυμα, δηλαδή τις χρειάζονται τα ένζυμα για να επιτελέσουν πολλές βιοχημικές λειτουργίες (*).

Η βιταμίνη Β1 (θειαμίνη) είναι απαραίτητη για την παραγωγή ενέργειας και τη μεταβίβαση σημάτων προς τα νεύρα. Βοηθά επίσης στην προστασία από τις βλάβες που προκαλούνται από το αλκοόλ.

Η ημερήσια συνιστώμενη δόση είναι 1,4 mg.

Οι βιταμίνες Β2(ριβοφλαμίνη), Β3 (νιασίνη) και Β6 (πυριδιξίνη) ρυθμίζουν τη σύνθεση αρκετών ορμονών.

Συγκεκριμένα, η Β2 βοηθά στην δημιουργία ερυθρών αιμοσφαιρίων και αντισωμάτων προάγοντας την κυτταρική αναπνοή καθώς και την οξυγόνωση του δέρματος, των νυχιών και των τριχών. Επίσης, συμβάλλει στο μεταβολισμό των υδατανθράκων, των πρωτεΐνων και των λιπιδίων και ακόμη πιο σημαντικό στη σωστή λειτουργία των νεύρων, των επινεφριδίων και των ματιών.

Η ημερήσια συνιστώμενη δόση είναι 1,5 mg.

Διαβάστε περισσότερα: ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΒΙΤΑΜΙΝΩΝ Β

Ινσουλίνη

Η ινσουλίνη και η γλυκαγόνη, δυο ορμόνες που παράγει το πάγκρεας του ανθρώπινου οργανισμού για να εξισορροπεί τα επίπεδα γλυκόζης(σάκχαρου) στη κυκλοφορία του αίματος, έχουν αντίστροφες λειτουργίες.

 Συγκεκριμένα, η ινσουλίνη μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα (αναβολική δράση) όταν οργανισμός έχει υπερβεί τα φυσιολογικά επίπεδα ενέργειας(70mg/dLέως 110mg/dL), ενώ η γλυκαγόνη ακριβώς το αντίθετο (καταβολική δράση).

 Η ινσουλίνη είναι πολύ σημαντική για τη ρύθμιση του ισοζυγίου γλυκόζης-λίπους καθώς καθοδηγεί τα κύτταρα να αναζητούν ενέργεια και να καταναλώνουν γλυκόζη αντί λιπαρών οξέων και έτσι διευκολύνει την πρόσληψη αμινοξέων για το σχηματισμό πρωτεϊνών ενώ αντίθετα η έλλειψη της (π.χ. σε καταστάσεις νηστείας) έχει ως αποτέλεσμα να καταναλώνει και να αλλοιώνει τις ενδοκυτταρικές πρωτεΐνες.

Διαβάστε περισσότερα: Ινσουλίνη

Κορτιζόνη

Η κορτιζόνη, ένα είδος κορτικοστεροειδών (¹), είναι η δραστική μορφή της κορτιζόλης, η οποία παράγεται με φυσικό τρόπο στον φλοιό των επινεφριδίων και χρησιμοποιείται από τον οργανισμό σε περιπτώσεις που αυτός βρεθεί σε συνθήκες στρες απελευθερώνοντας ενεργειακά καύσιμα όπως είναι η γλυκόζη και τα λιπαρά οξέα.

Δηλαδή βοηθάει τον οργανισμό να αντεπεξέλθει ενεργειακά μέχρις ότου ξεφύγει από τον κίνδυνο ή την κατάσταση που του προκαλεί στρες. 

Οι δράσεις της κορτιζόνης είναι τρεις:

1.Αναλγητική, απαλύνει τον πόνο και μειώνει τις φλεγμονές.

2.Αντιφλεγμονώδης, αντιμετωπίζει διάφορες αυτοάνοσες ασθένειες όπως ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος ή η ρευματοειδή αρθρίτιδα.

3.Ανοσοκατασταλτική, βοηθάει στις μεταμοσχεύσεις, ώστε ο οργανισμός να δεχτεί το μόσχευμα.

Διαβάστε περισσότερα: Κορτιζόνη

Σχέση Φαρμάκου και Διατροφής

Το διάσημο ρητό του Ιπποκράτη «η τροφή σου να είναι το φάρμακο σου, και το φάρμακο να είναι η τροφή σου» στην πράξη έχει διαιρεθεί σε δύο σχολές: τη φαρμακολογική και τη διαιτητική. Για πολλά χρόνια δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ αυτών των δύο, όμως καθώς αναπτύχθηκαν περισσότερο και γίνανε κάποιες έρευνες και μελέτες έβγαλαν ως συμπέρασμα πως υπάρχει αλληλεπίδραση της μίας στην άλλη και αντίστροφα. Δηλαδή η διατροφή επηρεάζει τη δράση του φαρμάκου, το φάρμακο επηρεάζει τη διατροφή και τα δύο επηρεάζουν τον ανθρώπινο οργανισμό.

Οπότε με βάση τα παραπάνω δημιουργήθηκε ένας κλάδος της ιατρικής η φαρμακοδιατροφική.  Στόχος της φαρμακοδιατροφικής είναι να μεριμνήσει για τη ανεύρεση της διατροφής εκείνης που μεγιστοποιεί την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των φαρμάκων που επιλέχθηκαν για την αντιμετώπιση της νόσου.

Διαβάστε περισσότερα: Σχέση Φαρμάκου και Διατροφής